Michel Polnareff werd geboren op 3 juli 1944 in Nérac in Lot et Garonne (Frankrijk). Zijn vader is een schrijver voor Edith Piaf en Mouloudji. Het was natuurlijk slechts voor de kleine Michel leert de piano op de leeftijd van vier. Hij behaalde een eerste prijs in muziektheorie in 1955 op de Parijse conservatorium. In het midden van de jaren zestig heeft hij zijn familie en speelt gitaar in de straat door het been. In 1965 won hij een wedstrijd zingen waarvan grote prijs is een contract met de platenmaatschappij Barclay. Het heeft al een stevige idee van wat zijn carrière, en weigert de prijs. Het volgende jaar, Michel Polnareff, die een bijna lege resume vereist zijn toekomstige huis disc opname van zijn eerste 45 ronden in Londen met Jimmy Page op gitaar en John Paul Jones op bas. Zijn charisma, zijn androgyne look, en vooral zijn muziek maakt de platenmaatschappij aanvaard de deal. "La Poupee Qui Dit Niet" werd uitgebracht in 1966 en met onmiddellijk succes. De buisjes s'enchainent "Love Me Please Love Me", "Alle Boats", "in het lege huis", etc.. en ontketende passies met zijn teksten die schok. In 1971, Michel Polnareff look wordt gevonden, grote getinte glazen kozijnen wit en blond haar lang en krullend. In 1971 bracht hij het album "Olnareff is" dat critici beschouwd als zijn meesterwerk. Michel Polnareff enchaine toeren en het succes en is een van de populairste zangeressen van de vroege jaren zeventig. Toch zullen alle stoppen in 1973, ontdekte hij dat zijn man heeft geruïneerd het vertrouwen en zijn moeder is overleden. Michel Polnareff ballingschap in de Verenigde Staten, waar hij zijn carrière. De titel "Brief aan Frankrijk" in 1977 aangekondigd een toekomstige terugkeer doeltreffend te zijn met de 1978-album "Cuckoo Revoilou Me", die geen commercieel succes verwacht. In 1981 "Bubbles" vervangt Michel Polnareff op de weg naar succes met haar effecten synthetische pop geluiden. Het volgende album ( "Incognito"), in dezelfde geest-mail zal niet zo populair. In de late jaren tachtig, zijn gezichtsvermogen is zwakker en kunnen blind. Hij zonk in alcohol, krijgen een gewicht en een baard groeien. Het registreert echter zonder het verlaten van zijn hotel zijn elfde album "Kama Sutra". Een enorm succes. Een operatie om hem redden van blindheid in 1994 en Michel vond dat de smaak van muziek. Hij een live album "Live At The Roxy" in 1996 voor een lange periode van stilte die duurde tot 2007. Dit is het jaar dat hij is terug op het podium voor een reeks concerten die meer dan een en een half miljoen toeschouwers. Een live album van deze reeks concerten en vrijgegeven aan het eind van 2007 Michel Polnareff aangekondigd de komende release van een nieuwe film studio. Stay tuned.