Grupa Hooverphonic urodził się w połowie lat 90 z posiedzenia w Bruksela Alex Callier (basista i programista), Frank Duchêne (instrumenty klawiszowe) i Raymond Geerts (gitarzysta). Ich pasja do muzyki jest szybko staje się silniejsza niż wszystko i trio zaczęła komponować swoje własne tytuły inspirowane przez zespoły jak Massive Attack czy Portishead. "
W 1995 r., podczas gdy w grupie przyniosła w studio młoda dziewczyna (Esther), aby zapisać drugi głos niektórych papierów wartościowych, ich realizację odpowiada, że lepiej ich muzykę. Esther, zbyt młody (16 lat) do uczestnictwa w grupie, otrzymuje Liesje Sadonius i grupy rejestrowane po raz pierwszy jego album "A New Stereophonic Sound Spectacular" wydana w 1996 roku. Krytyka jest jednomyślna i jest zadowolony z tej nowej grupy belgijskiej sceny, które szybko wywiezione poza z tytułu "2Wicky". W 1997 r., Liesje opuszcza grupę, otrzymuje Geike Arnaert, a jego głos przyjemny, a czasem zaskakujące evanescent, która daje grupie jego stylu. Drugi album ( "Blue Wonder Power Milk") wydana w 98, jego orchestrations którzy film z podróży spokój. Frank Duchêne opuścił zespół po nagrania trzeciego albumu "The Magnificent Tree" rurki nieuniknione "Mad About You". W 2002 r. wrócił z grupy nieco inny album, hołd dla lat sześćdziesiątych "Hooverphonic Presents Jackie Cane", a następnie dopiero w 2005 r. do odkrycia "No More Sweet Music", dwupłytowy album, na którym jest 13 utworów składał się z dwóch razy w różnych stylach nawet bardziej melodyjny pyszności. W 2007 r., nowe doświadczenie dla grupy z albumu rock bez elektronicznych ustaleń "Przewodniczący LSD Golf Club".