France Gall, wiens echte naam Isabelle Gall, werd geboren op 7 oktober 1947 in Parijs. Ze groeide op in een muzikale (zijn vader en componist voor Aznavour en Piaf onder andere, en zijn grootvader en de stichter van "Petits Chanteurs à la Croix de Bois") en leert al vroeg piano en gitaar. Onder leiding van zijn vader dat ze geregistreerd haar eerste 45 ronden in 1962. Ze verliet de school om zich geheel wijden aan zijn werk en slaat het liedje blijkt dat het publiek: "Heilige Karel de Grote." Het is geselecteerd in 1965 deel te nemen aan het Eurovisiesongfestival en win met de titel "Doll Wassenbeeldenmuseum, door Zijn Doll", samengesteld door Serge Gainsbourg. In 1966, "lollipops", onder de dubbelzinnige woorden geschreven door Gainsbourg, Frankrijk bloot aan spot en kritiek en aanvallen van het meisje is dan dat zal niet dragen de gevolgen van het schandaal geeft de voorkeur weg van de entertainment wereld .
Ze keerde terug naar de voorzijde van de fase na zijn ontmoeting met Michel Berger die schreef dat hij een mooi album in 1974. Ze trouwde twee jaar later en hun werkzaamheden zullen de basis vormen voor veel buizen: "muziek", "De Verklaring", "Het Jouait Van Piano Up", enzovoort. In 1978 en 1981 zijn geboren hun twee kinderen, Pauline en Raphaël neemt niet weg dat Frankrijk te gaan met zijn carrière. Naar het begin van 80 jaar, het paar s'investi veel op humanitair gebied en met name op het Afrikaanse continent voor die ontdekte hij een echte passie. In 1992, na 18 jaar van samenwerking, Michel en Frankrijk afkomstig zijn van hun eerste album gemeen: "Double Play", de laatste vruchten van hun vakbond, omdat Michel overleed in augustus van dat jaar. Vanaf dat moment is, Frankrijk afstand van de studio's (zijn laatste album "Frankrijk" is ingeschreven in 1996) en is niet meer die zeldzame televisie-optredens waarin ze altijd een eerbetoon aan zijn liefde verdwenen. In 1997 werd een nieuw drama slaan van zijn dochter het bereiken van CF overlijdt. Daar is in Frankrijk geen afstand van haar voeten in een studio in overeenstemming met wat zij heeft gezegd in 1987: "Op een dag zal ik stoppen, dat is zeker. Ik denk dat wat zal zijn sterker dan mijn passie voor deze job, is de angst voor alles verprutsen ... En ik wil dit, hetzij door mijn eigen wil, dan mijn verdriet. " In november 2007 is het gastheer is een programma ter ere van Michel Berger, waarin het lijkt mooi en stralend bevestigen dat het altijd een waar genoegen om France Gall, zelfs wanneer ze niet zingen.