Gilbert Becaud, wiens echte naam was François Gilbert Silly Leopold, werd geboren in Toulon op 24 oktober 1927. Net als zijn moeder muzikant, lanceerde hij zich in de muziek en integreert de Nice Conservatorium op de leeftijd van negen jaar. In 1942 verhuisde het gezin naar Parijs, daarna volgt de loop van een groot muzikant. De oorlog eindigde, de jonge Francis kan wijden zich aan zijn kunst. Het is de uitoefening van Parijs cabaret waar die nodig is om het feit dat de naam van zijn stiefvader: Bécaud. In 1950, aan zijn eerste succes in co-het schrijven van liedjes voor Edith Piaf (Je Tai in de huid). Hij werd de commissaris Edith die hen in staat stelt om terug te keren definitief naar de song. Drie jaar later is hij zijn eerste 45 ronden en de viering van de geboorte van haar eerste zoon (hij heeft vijf kinderen: Gaya, Philippe, Anne, Emily en Jennifer).
In februari 1954, in concert in de Olympia, duizenden jongeren uit de voorzitters van beroemde Music Hall voor zijn dynamisme, zijn vitaliteit en talent. Journalisten die hem de bijnaam maken van een op maat: "Sir 100 000 Volt". Vanaf 1955, hij brengt een groot deel van zijn tijd op reis, Verenigde Staten naar Japan via Europa en de pass en 60 jaar. Tijdens de 70 jaar, Bécaud record van het succes en de schijven zijn te verkopen als zoete broodjes. Maar het tempo van leven ongebreidelde vermoeidheid veel van de zanger die een aanvulling vormt dit decennium de snatch en de volgende begint met een paar grote buizen (onverschilligheid, Desiree, enz.). Gilbert schreef een musical "Madame Roza", die wordt gespeeld voor de eerste keer in 1986 in New York. In 1992, na een album en een nieuwe reeks van concerten over de hele wereld, Gilbert Becaud nodig om uit te rusten zijn met roken begint te gebruiken hem zeer serieus gezondheid. Maar het is niet een te laten slachten en keerde terug naar Olympia in 1997 te vieren met het publiek zijn zeventig jaar. Onvermoeibare, ondanks de ziekte die vreet, Gilbert Becaud blijft register effecten en vrijgegeven zijn laatste album een jaar voor zijn dood. Op 18 december 2001, hij stierf op zijn woonboot genaamd Aran, in de buurt van Parijs. Elk beroep brengt hulde aan hem vrijdag 21 december tijdens zijn begrafenis in de kerk van La Madeleine in Parijs. Met zijn passing, Frankrijk verliest een van haar meest getalenteerde ambassadeurs van de Franse chanson.